11:04

Bisa-lobos

Publicada por Xurxo Varela |


Foi aquel día
na Guerra Mundial,
ao meu bisavó,
esnaquizáronlle a man.

Foi aquel lobo,
naquel piñeiral,
no lugar de aló,
comezou a berrar.

Auxilio! Auxilio!
Berraba sen par.
Estaba a punto,
a punto de estoupar.

Eran longo das tres da mañá,
a guerra seguía esperta,
ao meu bisavó doíalle a testa,
ela si que non estaba esperta.

Isto rematou por unha lesión,
no medio do lugar de Torsón.

Foi longo de recuperar,
pero cincuenta anos despois,
operáronlle a man.

Comezou a súa ledicia, xa era tarde.
Cumprira setenta e dous.


                                                  Xurxo Varela     

0 comentários: